opgave 1Radon
Het element radon (Rn) staat in groep 18 van het periodiek systeem.
11pGeef de verzamelnaam voor de elementen die in groep 18 van het periodiek
systeem staan.
Uit sommige bouwmaterialen, zoals beton en gipsplaat, kan langzaam radongas
vrijkomen. Dit gas bestaat uit atomen met het massagetal 222. Deze atomen
kunnen worden weergegeven met de notatie Rn-222.
In slecht geventileerde ruimtes zal de radonconcentratie in de lucht langzaam
toenemen. Radon is een radioactief element en is daardoor een probleem voor
de gezondheid. De radioactiviteit van radon houdt in dat kernen van Rn-222
atomen uit elkaar vallen tot een zogenoemd α-deeltje en een atoomkern van een
ander element (element X). Een α-deeltje bestaat uit twee protonen en twee
neutronen.
21pGeef de lading van een α-deeltje.
33pUit hoeveel protonen en hoeveel neutronen bestaat de kern van een atoom van
het element X en wat is de naam van element X?
Noteer je antwoord als volgt:
aantal protonen: …
aantal neutronen: …
naam element X: …
Vanwege de schadelijkheid voor de gezondheid is een maximale
radonconcentratie voor werk- en woonruimtes vastgesteld. De radonconcentratie
wordt bepaald door de hoeveelheid radioactieve straling te meten die door radon
wordt afgegeven.
Voor werk- en woonruimtes is de maximale straling die afkomstig is van radon,
vastgesteld op 200 Bq per m3 (Bq is het symbool van becquerel, een eenheid
voor radioactieve straling). De hoeveelheid straling die door Rn-222 wordt
afgegeven, bedraagt 1,3·1018 Bq per mol.
42pBereken met behulp van bovenstaande gegevens de concentratie van Rn-222 in
mol L–1 in een ruimte waarin een straling van 200 Bq per m3 wordt gemeten.
Ga er daarbij van uit dat er geen andere atoomsoorten zijn die straling
veroorzaken.
opgave 2Droogmiddel
Elektronische apparaten, zoals mobiele telefoons, zijn gevoelig voor vocht. Vaak
wordt in de verpakking van dergelijke apparaten een zakje silicagel toegevoegd.
Dit droogmiddel kan heel efficiënt water opnemen. Hierdoor wordt voorkomen
dat vocht schade aan de apparatuur toebrengt.
Silicagel bestaat uit een netwerkpolymeer waarin siliciumatomen en
zuurstofatomen elkaar afwisselen. Aan siliciumatomen die zich aan de
buitenkant van het netwerkpolymeer bevinden, zijn tevens OH groepen
gebonden. Vooral daaraan dankt silicagel zijn goede waterbindende vermogen.
51pGeef de naam van het type binding dat wordt gevormd als watermoleculen zich
aan de buitenkant van het netwerkpolymeer (silicagel) binden.
Silicagel is een witte vaste stof. Silicagel dat de maximale hoeveelheid water
heeft opgenomen, is ook wit. Je kunt aan de kleur dus niet zien of de silicagel is
uitgewerkt. Daarom wordt een signaalstof aan de silicagel toegevoegd, zodat je
kunt zien of de silicagel nog werkzaam is. Als signaalstof wordt vaak
kobalt(II)chloride, CoCl2, gebruikt. Kobalt(II)chloride kan water opnemen. Daarbij
wordt het zouthydraat CoCl2.6H2O gevormd.
62pGeef de vergelijking van de reactie die met het kobalt(II)chloride heeft
plaatsgevonden, waaraan je kunt zien dat silicagel als droogmiddel is
uitgewerkt.
72pWelke kleurverandering geeft aan dat silicagel als droogmiddel is uitgewerkt?
Gebruik een tabel uit Binas. Noteer je antwoord als volgt:
kleur wanneer silicagel nog werkzaam is: …
kleur wanneer silicagel is uitgewerkt: …
Omdat kobalt slecht is voor de gezondheid, mag er niet te veel kobalt(II)chloride
in het droogmiddel zitten. Aan de silicagel wordt zoveel kobalt(II)chloride
toegevoegd dat het droogmiddel tussen 0,5 en 1,0 massaprocent Co bevat.
83pBereken hoeveel mg kobalt(II)chloride een zakje met 3,0 g droogmiddel bevat
waarin het gehalte aan Co 0,75 massaprocent is. Neem aan dat het droogmiddel
volledig watervrij is.
Een bruikbare signaalstof moet aan de voorwaarde voldoen dat een duidelijke
kleurverandering optreedt wanneer het droogmiddel waarvoor het wordt
gebruikt, is uitgewerkt. Er is nog een voorwaarde waaraan zo’n signaalstof moet
voldoen.
92pLeg uit welke voorwaarde dat is. Verwerk in je uitleg een verschil in het
waterbindend vermogen tussen silicagel en de signaalstof.
opgave 5Productie van kaliumpermanganaat
Kaliumpermanganaat (KMnO4) is een stof die veel toepassingen kent. Zo wordt
het gebruikt als bleekmiddel in de papierindustrie en bij de zuivering van
drinkwater.
Elektrolyse is een van de methoden waarmee KMnO4 in de industrie wordt
geproduceerd. Daarbij wordt een oplossing van kaliummanganaat (K2MnO4) en
kaliumhydroxide in een elektrolysecel geëlektrolyseerd. De elektrolysecel bevat
geen membraan en de onaantastbare elektroden zijn van titanium.
Aan een van de elektroden (elektrode I) vindt de volgende reactie plaats:
MnO42– → MnO4– + e–
212pLeg uit of deze reactie plaatsvindt aan de positieve of aan de negatieve
elektrode.
Wanneer de omzetting van manganaat tot permanganaat compleet is, wordt de
elektrolyse gestopt. De ontstane oplossing van kaliumpermanganaat en
kaliumhydroxide wordt vanuit de elektrolysecel in een andere ruimte
overgebracht. Hier kristalliseert het kaliumpermanganaat uit en blijft een
oplossing van kaliumhydroxide over.
Deze oplossing bevat meer kaliumhydroxide dan de oplossing waarmee de
elektrolyse werd begonnen. Dit kan worden verklaard aan de hand van de
reactie die tijdens de elektrolyse aan de andere elektrode (elektrode II)
plaatsvindt.
221pGeef de vergelijking van de reactie die aan elektrode II plaatsvindt. Maak hierbij
gebruik van Binas-tabel 48.
231pHoeveel mol (opgelost) KOH ontstaat per mol gevormd KMnO4?
opgave 6Water ► inkt ► melk ► water
Tijdens de Open Dag op school voert de scheikundedocent een
demonstratieproef uit. Hij heeft vier bekerglazen (A tot en met D) voor zich staan
met in elk bekerglas 100 mL van een heldere, kleurloze vloeistof. De vloeistoffen
lijken net water.
De docent giet eerst de inhoud van bekerglas A bij bekerglas B. Er ontstaat een
donkerblauwe vloeistof die er uitziet als inkt. Vervolgens schenkt hij de inhoud
van bekerglas C bij bekerglas D. Er ontstaat een witte suspensie die er uitziet
als melk. Tot slot schenkt de docent de ‘inkt’ en de ‘melk’ bij elkaar. Tot
verbazing van de toeschouwers lijkt het alsof er weer water is ontstaan.
Natuurlijk ontstaan geen inkt en melk uit water, en geen water als inkt en melk
worden samengevoegd.
De oplossingen zijn als volgt samengesteld:
− A: 0,60 g kaliumjodide wordt opgelost in ongeveer 50 mL 1,0 molair
azijnzuur; daaraan wordt 2,5 mL zetmeeloplossing toegevoegd en het
geheel wordt met 1,0 molair azijnzuur aangevuld tot 100 mL;
− B: verdund bleekwater (= oplossing van NaOCl);
− C: 2,50 g MgSO4.7H2O en 0,75 g vitamine C worden opgelost in water;
− D: 0,90 M natronloog.
Na het samenvoegen van de oplossingen in bekerglas A en bekerglas B treden
twee reacties op:
reactie 1: OCl – wordt omgezet tot HClO.
reactie 2: I– wordt in een reactie met HClO omgezet tot I2.
Reactie 2 is een redoxreactie. De halfreacties staan in Binas-tabel 48.
242pGeef deze halfreacties en leid hiermee de vergelijking van de totale redoxreactie
af.
Als de docent de inhoud van de bekerglazen C en D bij elkaar voegt, ontstaat
een witte suspensie van magnesiumhydroxide. De vergelijking van deze reactie
is:
Mg2+ + 2 OH – → Mg(OH)2
Bij deze reactie is de natronloog in overmaat aanwezig.
252pBereken hoeveel gram magnesiumhydroxide ontstaat. Maak hierbij gebruik van
het gegeven dat de massa van een mol MgSO4.7H2O gelijk is aan 246,5 g.
Als de docent de ‘inkt’ bij de ‘melk’ voegt, ontstaat weer een kleurloze oplossing.
De donkere kleur verdwijnt omdat het gevormde I2 reageert met vitamine C. Dit
is ook een redoxreactie.
262pIs vitamine C in deze reactie een oxidator of een reductor? Licht je antwoord
toe.
272pLeg uit, aan de hand van Binas-tabel 65B, waarom de kleur van de ‘inkt’
verdwijnt.
De ‘melk’ verdwijnt doordat Mg(OH)2 reageert met het azijnzuur (ethaanzuur) uit
bekerglas A.
284pGeef de vergelijking van deze reactie. Vermeld ook de toestandsaanduidingen.
opgave 8Vruchtenwijn maken
Janos maakt al 25 jaar wijn van allerlei soorten vruchten zoals aardbeien,
appels, bessen, bramen en frambozen. Om wijn te maken haalt hij eerst sap uit
het fruit. Daartoe snijdt hij de vruchten fijn en doet ze in een speciale pan
(figuur 1). Als het water in het onderste deel van de pan kookt, komt er hete
stoom bij de vruchten. De sapcellen van de vruchten gaan daardoor kapot en
suikers, kleur- en smaakstoffen komen vrij. Het ontstane vruchtensap lekt
vervolgens door de gaatjes naar beneden. De vaste bestanddelen van de
vruchten (de pulp) blijven achter.
figuur 1
Janos laat het vruchtensap uit de pan lopen en verdunt het met water. Aan dit
verdunde vruchtensap voegt hij gist, gistvoedingszout (= ammoniumfosfaat),
citroenzuur en extra suiker toe. Door het toevoegen van voldoende citroenzuur
wordt de pH 3,5. Voor gist is dit de ideale pH om suiker om te zetten tot alcohol.
333pGeef de vergelijking voor het oplossen van gistvoedingszout.
342pBereken de [H+] in mol L–1 in vruchtensap met pH 3,5.
Let op: de laatste vragen van dit examen staan op de volgende pagina.
Tijdens de gisting ontstaan ook esters, die de wijn een fruitige smaak geven.
Eén van deze esters is ethylcaproaat, dat wordt gevormd uit hexaanzuur en
ethanol.
353pGeef de structuurformule van ethylcaproaat.
Na negen maanden is de vruchtenwijn nog te zuur. Om de wijn minder zuur te
maken, voegt hij calciumcarbonaat toe.
363pGeef de vergelijking van de reactie van calciumcarbonaat met H+ in zure wijn.
Neem aan dat H+ in overmaat aanwezig is.
Op de bodem van het gistingsvat komen gedurende de gisting dode gistcellen te
liggen. Janos hevelt de wijn over om de dode gistcellen kwijt te raken (figuur 2).
figuur 2
Janos had de wijn kunnen filtreren, maar volgens de boeken over het maken van
wijn ”raakt hij dan smaakstoffen kwijt”.
371pGeef een mogelijke verklaring voor het verdwijnen van smaakstoffen uit de wijn
wanneer de wijn wordt gefiltreerd.