opgave 1Hard water

Overal waar hard water terechtkomt, vormt zich kalkaanslag. Met name op plekken waar het water wordt verwarmd, ontstaat kalkaanslag. Maar ook koud water kan kalkaanslag veroorzaken. Bij het ontstaan van kalkaanslag reageren waterstofcarbonaationen (HCO – ) uit het water tot 3 carbonaationen.
Geef de formule van ketelsteen.
Op de internetsite www.waterhardheid.nl is beschreven dat kalkaanslag als volgt met schoonmaakazijn kan worden verwijderd: Doe de azijn, het liefst wat verwarmd, in een spuitfles. Spuit hier de oppervlakken (tegels, wasbak) mee in. Laat de azijn 15 tot 20 minuten intrekken. Poets de oppervlakken goed en spoel ze vervolgens af. Voor het verwijderen van kalkaanslag wordt meestal schoonmaakazijn gebruikt. Tafelazijn is, net als schoonmaakazijn, een oplossing van azijnzuur in water. De concentratie azijnzuur in tafelazijn is echter lager.

1 Een bijkomend probleem van hard water is dat zeep minder goed werkt, 2 omdat het reageert met de calcium- en magnesiumdeeltjes in het water. 3 De verbinding die hierbij ontstaat, vormt een laagje op bijvoorbeeld de 4 tegels. Dit soort aanslag in een wasmachine en/of vaatwasmachine kan 5 worden voorkómen door een waterontharder toe te voegen. Vaak is dit 6 een zout.
opgave 2Aardgas

In Nederland wordt meestal gekookt op aardgas. Het hoofdbestanddeel van aardgas is een reukloos en kleurloos gas. Aardgas kan een explosief mengsel vormen met lucht. Daarom is aan het aardgas dat in Nederlandse huishoudens wordt gebruikt een kleurloze vloeistof toegevoegd: thiolaan (C H S). Deze stof verdampt snel en heeft een 4 8 herkenbare geur, waardoor vrijgekomen aardgas kan worden opgemerkt. Tijdens het koken wordt het thiolaan samen met het aardgas verbrand. De reactievergelijking van de volledige verbranding van thiolaan is hieronder gedeeltelijk weergegeven. C H S + 7 O → 4 … + 4 … + SO 4 8 2 2
en H2
en H2O
Laat met een berekening zien hoeveel mg SO2 ontstaat bij de
Wanneer in een ruimte aardgas vrijkomt, bijvoorbeeld door een gaslek, ontstaat soms explosiegevaar. De aanwezigheid van thiolaan in aardgas helpt voorkomen dat dit explosiegevaar kan ontstaan. Thiolaan kan namelijk al worden geroken wanneer een ruimte 0,2 mg thiolaan per m3 bevat.
opgave 3Kettingreactie

Op de website van de Stichting C3 staat het volgende proefje beschreven: Wat gebeurt er? stap a Als glas 1 in glas 2 wordt leeggegoten, wordt het paarsblauwe rodekoolsap groen. stap b Als de groene vloeistof van glas 2 vervolgens bij glas 3 wordt geschonken, wordt de vloeistof rood. stap c Als de rode vloeistof van glas 3 in glas 4 wordt gegoten, gaat de vloeistof sterk bruisen. stap d Als de inhoud van glas 4 bij glas 5 wordt gevoegd, wordt de vloeistof donkerblauw. stap e Als de donkerblauwe vloeistof van glas 5 in glas 6 wordt gegoten, wordt de vloeistof weer rood. naar: www.c3.nl




Bij stap b wordt de vloeistof rood doordat een beginstof in overmaat was. Welke beginstof, schoonmaakazijn of ammonia, was in overmaat? A Ammonia, want het rode mengsel is basisch. B Ammonia, want het rode mengsel is zuur. C Schoonmaakazijn, want het rode mengsel is basisch. D Schoonmaakazijn, want het rode mengsel is zuur.



De kleurverandering bij stap e is het gevolg van de aanwezigheid van maïzena. Maïzena bestaat uit zetmeel. Bij stap d vormen de zetmeelmoleculen met de joodmoleculen een stof met een donkerblauwe kleur. Bij stap e wordt deze stof weer omgezet tot een kleurloos reactieproduct. • Geef aan waarom de vloeistof bij stap e toch niet kleurloos wordt.
opgave 4Siliciumcarbide

Geef de naam van stof A.
Geef nog een reden waarom het beter is voor het milieu dat het
1 In de praktijk worden geen zuivere beginstoffen (SiO en C), maar ruwe 2 2 beginstoffen (zand en cokes) gebruikt. Cokes bevat vaak een beetje 3 zwavel. Hierdoor ontstaan bij de productie van siliciumcarbide giftige 4 zwavelhoudende gassen, zoals zwaveldioxide en waterstofsulfide (H S). 2 5 In het proces ontstaat daardoor afvalwater dat is vervuild met 6 waterstofsulfide. Uit dit afvalwater wordt in een speciale installatie 7 zwavel (S) teruggewonnen. Onder invloed van een katalysator reageert 8 waterstofsulfide met zuurstof tot vast zwavel en water. De zwavel zakt 9 naar de bodem en wordt daar afgetapt. Het gezuiverde water kan worden 10 hergebruikt.
Geef aan waarom de katalysator niet in deze reactievergelijking staat.
Geef de naam van deze scheidingsmethode.opgave 5Arseenvergiftiging

Geef de rationele naam van 'wit
Ac–
NO3–
SO42–
PO43–
Geef aan op welke waarneming de rechter dit oordeel baseerde.opgave 6Zoutgehalte in een infuus

Patiënten krijgen soms na een operatie via een infuus een 'fysiologische zoutoplossing' toegediend. Deze zoutoplossing bevat uitsluitend 9 gram natriumchloride per liter. Dirk heeft zelf een fysiologische zoutoplossing gemaakt en wil de concentratie ervan controleren. Hiervoor bepaalt hij de hoeveelheid chloride-ionen met behulp van een titratie. Dirk volgt hiervoor het volgende voorschrift: Doe 10,0 mL van de zoutoplossing in een erlenmeyer. Voeg een paar druppels van een oplossing van kaliumchromaat (K CrO ) toe. 2 4 Vul een buret met een zilver(I)nitraatoplossing. Lees de beginstand van de buret af. Druppel zilver(I)nitraatoplossing toe, totdat een roodbruine kleur ontstaat. Zwenk de erlenmeyer regelmatig om. Lees de eindstand van de buret af.
NaCl (s) → 2 Na (aq) + Cl2 (aq)
NaCl (s) → 2 Na+ (aq) + Cl2 (aq)




Bij de titratie reageren de zilver(I)ionen met de chloride-ionen tot de witte vaste stof zilver(I)chloride. Wanneer alle chloride-ionen gereageerd hebben, zal de eerstvolgende druppel zilver(I)nitraatoplossing reageren met de chromaationen. Hierdoor krijgt het mengsel een roodbruine kleur. Dit geeft het eindpunt van de titratie aan. Dirk heeft dan 15,4 mL van de zilver(I)nitraatoplossing toegevoegd.

Met een infuuspomp kan worden geregeld hoeveel druppels oplossing de patiënt per minuut krijgt toegediend. Een bepaalde patiënt krijgt per 24 uur twee zakken fysiologische zoutoplossing toegediend. Eén zak bevat 500 mL fysiologische zoutoplossing.
opgave 7Ozonlaag

Ruim 15 kilometer boven het aardoppervlak bevindt zich een luchtlaag waarin relatief veel ozon (O ) voorkomt. Ozon beschermt het leven op 3 aarde tegen schadelijke ultraviolette straling van de zon. De ozon in deze laag ontstaat doordat zuurstof onder invloed van licht wordt omgezet. De vergelijking van deze omzetting is hieronder weergegeven. 3 O → 2 O 2 3 De dikte van de ozonlaag wordt aangetast door de uitstoot van stoffen die ozon 'afbreken'. Voorbeelden van ozonafbrekende stoffen zijn 'halonen'. De moleculen van halonen zijn opgebouwd uit koolstofatomen en atomen van halogenen. De opbouw van een halonmolecuul wordt weergegeven met een cijfercode. Deze cijfercode geeft informatie over het aantal atomen van achtereenvolgens het element koolstof, fluor, chloor en broom per molecuul. Hieronder staan een molecuul halon 1301 en een molecuul halon 1211 afgebeeld. Br Br F C F F C Cl F F halon 1301 halon 1211



Geef de molecuulformule van halon 1130.
Om de ozonconcentraties in de (hogere) lucht(lagen) te meten, wordt wekelijks op een vaste locatie een weerballon opgelaten waaraan een ozon-sensor (meetapparaatje) is bevestigd. Deze weerballon is gevuld met helium en kan hierdoor snel naar de ozonlaag opstijgen. Tijdens het opstijgen neemt het volume van de ballon sterk toe.
Bij dit examen hoort geen uitwerkbijlage.
11p

21p

31p
A
41p

51p
B
62p

71p

81p
D
91p
F
101p

113p

122p

131p
C
141p
D
152p

161p
D
171p

181p
C
191p

202p

211p

221p

231p

243p

251p

262p

271p
C
281p

291p
C
303p

312p

321p
B
331p
C
341p
D
351p

361p
B
372p

381p

393p

402p

411p
C
421p

431p

441p
C
451p
D
461p
C